مقایسه ام آر آی و ماموگرافی در غربالگری سرطان پستان در زنان دارای ریسک سابقه خانوادگی

مقایسه ام آر آی و ماموگرافی در غربالگری سرطان پستان در زنان دارای ریسک سابقه خانوادگی

مقایسه ام آر آی و ماموگرافی در غربالگری سرطان پستان در زنان دارای ریسک سابقه خانوادگی

  هدف: مقایسه روش‏‎های تصویربرداری ام آر آی و ماموگرافی در غربالگری سرطان پستان در زنانی که دارای ریسک سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان پستان هستند مقدمه تقریبا 15% از تمام موارد سرطان پستان در زنان با سابقه فامیلی رخ می‎دهند اما تاکنون برای آنها هیچ موتاسیون ژنی ارثی سببی یافت نشده است. این زنان در معرض ریسک بالاتری برای ابتلا به سرطان پستان در سنین جوانی قرار دارند. در زنان مبتلا به سرطان پستان، بقای کلی با افزایش سایز تومور در محل کشف و تعداد گره‌های لنفاوی آگزیلاری حتی با درمان‌های سیستمیک، کاهش می‏‌یابد. در بین سال‎های 2004-2018 چندین کارآزمایی غربالگری در زمینه مقایسه MRI و ماموگرافی در زنان با ریسک بالا ابتلا به سرطان پستان انجام شد که نشان داد علاوه بر استفاده از ماموگرافی، استفاده از MRI نیز تشخیص سرطان پستان را در مراحل اولیه در زنان با سابقه خانوادگی یا ژنتیکی بهبود می‏‌بخشد. در نتیجه رفرنس غربالگری در ابعاد جهانی اصلاح شد. اما متاسفانه این مطالعات به صورت رندوم نبودند و ماموگرافی و MRI در آنها به صورت همزمان انجام می‎شدند. بنابراین مشخص نمی‌شد در چه بیمارانی MRI به تنهایی قادر به شناسایی تومور و در چه مواردی قادر به تشخیص متفاوتی در استیج تومور بود. با توجه به این محدودیت‎ها، رفرنس غربالگری برای زنانی که ریسک خانوادگی ابتلا به سرطان پستان دارند، در کشورهای مختلف متفاوت است. در امریکا، رفرنس ماموگرافی سالیانه، معاینات بالینی پستان و MRI برای زنان 30 سال یا بالاتری که دارای حداقل 20% ریسک ابتلا به سرطان پستان با توجه سابقه خانوادگی دارند، توصیه می‏‎کند. در رفرنسهای هلند و انگلستان، MRI برای زنانی که ریسک خانوادگی با جهش در ژن‎های BRCA1,2 دارند، توصیه می‌شود. علاوه بر این‎ها، دانسیته پستان در این مطالعات در نظر گرفته نشده بود. دانسیته بالای پستان، بیشتر در ارتباط با بافت‎های چربی پستان می‎باشد که به طور کلی شانس بالاتری در ابتلا به سرطان ایجاد می‎‏نماید. بافت متراکم پستان حساسیت ماموگرافی را مختل می‎کند اما در مقایسه با MRI نتایج مثبت کاذب کمتری ایجاد می‎نماید. در 74% زنان 40-49 ساله و در 45% بانوانی که در دهه 60 زندگی خود به سر می‎برند، دانسیه بافت پستان بالاست. ام آر آی ممکن است برای همه زنان با سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان پستان لازم نباشد، اما دانسیته پستان ممکن است پارامتر خوبی برای شناسایی زیرگروه زنانی که MRI برایشان مفید است، باشد. در این مطالعه، ما یک کارآزمایی کنترل شده تصادفی به منظور مقایسه غربالگری سالیانه MRI به همراه مایعات بالینی پستان و ماموگرافی دو سالانه و مقایسه با ماموگرافی سالیانه به همراه معاینات بالینی پستان در زنان دارای ریسک سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان بدون در نظر گرفتن جهش ژنوم‎های  BRCA1,2 یا TP53 انجام دادیم. مواد و روش ها این کارآزمایی در 12 بیمارستان هلند انجام شد. زنان واجد شرایط در این کارآزمایی در رنج سنی 30-55 سال و با حداقل 20% ریسک ابتلا به سرطان پستان(با توجه به سابقه خانوادگی) بودند که BRCA1,BRCA2 و TP53 آنها از نوع مهاجم محسوب می‎شد. شرکت کنندگانی که شیرده، باردار، دارای سابقه قبلی ابتلا به سرطان پستان یا تشخیص کارسینومای مجاری شیری بودند در این کارآزمایی شرکت داده شدند اما شرکت کنندگانی که برای آنها تشخیص کارسینومای مهاجم داده شده بود یا دارای جهش در ژنوم‎های BRCA1,2 یا TP53 بوند، از کارآزمایی خارج شدند. در صورتیکه بعد از توزیع رندوم شرکت کنندگان با یکی از عوامل محرومیت روبرو شده بودند، از مطالعه خارج میگردیدند. شرکت کنندگان به صورت تصادفی در دو گروه تقسیم بندی شدند که در یک گروه غربالگری با MRI سالانه و معاینات بالینی پستان و ماموگرافی دو سالانه (گروه MRI) همراه بود و در گروه دیگر ماموگرافی سالانه و معاینات بالینی پستان (گروه ماموگرافی) انجام می‌گرفت. این توزیع بر پایه سیستم وب توسط هر مرکز انجام شد. زنانی که رضایت خود را جهت شرکت رندوم در کارآزمایی اعلام نکرده بودند میتوانستند پس از مشورت با پزشک خود در پروتوکل گروه MRI یا ماموگرافی شرکت کنند. نتایج ثبت شده از گروه‎ها تنها در آنالیز دانسیته پستان به کار گرفته شد. نتایج اولیه تعداد، سایز و موقعیت گره‎های کشف شده سرطان پستان را نشان می‏داد. تجزیه و تحلیل با هدف درمان انجام شد. این کارآزمایی با شماره NL2661 در هلند به ثبت رسیده است. نتایج بین یکم ژانویه 2011 و سی و یکم دسامبر 2017، تعداد 1355 زن رضایت خود را جهت شرکت در این کارآزمایی به صورت رندوم و 231 نفر به صورت انتخابی، اعلام کردند. 675 نفر از 1355 زن شرکت کننده به صورت رندوم برای گروه MRI و 680 نفر نیز در گروه ماموگرافی قرار داده شدند. 218 نفر از 231 شرکت کننده در گروه ماموگرافی و 13 نفر نیز در گروه MRI قرار گرفتند. جدول یک مشخصات شرکت کنندگان گروه غربالگری را نشان می‎دهد. MRI ها و ماموگرام‌ها به طور معمول در یک روز و به طور میانگین با فاصله 12.8روز از هم تهیه شدند. 55 سرطان در شرکت کنندگان کشف شد که 32 سرطان مهاجم و 23 تا از آنها کارسینومای مجرایی درجا (Ductal Carcinoma In Situ) بود. متوسط تعداد دوره‌های غربالگری برای هر زن 4.3 (SD 1.76) بود. بیشتر سرطان‌های پستان در گروه MRI تشخیص داده شد. سرطانهای مهاجم (24 در گروه MRI و 8 در گروه ماموگرافی) ابعاد کوچکتری در گروه MRI نسبت به گروه ماموگرافی (سایز 9 میلیمتر در مقایسه با سایز 17 میلیمتر) و تعداد گره مثبت کمتری داشتند (4 از 24 در مقایسه با 5 از 8). از نظر درجه بدخیمی تومورهای سرطانی در گروه MRI، در مراحل اولیه بودند (12 از 25 گره (48%) در گروه MRI درمقایسه با 1 از 15 (7%) در استیج T1a و T1b گروه ماموگرافی؛ همچنین 1 از 25 (4%) استیج T2 یا بالاتر در گروه MRI در مقایسه با 2 از 15 (13%) گروه ماموگرافی). ضمن اینکه تومورهایی که دارای نودهای مثبت بودند کمتر دیده شد (2 از 18 (111%) در گروه MRI در مقایسه با  5 از 8 (63%) در گروه ماموگرافی). استیج تومورهای سرطانی به طور معناداری بین دو گروه متفاوت بود. تمام هفت تومور استیج T2 یا بالاتر در دو طبقه بندی دانسیته پستان (گزارش تصویربرداری پستان و طبقه بندی C سیستم داده‎ها) قرار داشتند و یک بیمار از سرطان پستان در طول دوره پیگیری از گروه ماموگرافی فوت کرد. بحث و نتیجه گیری در این مطالعه اولین کارآزمایی رندوم کنترل شده در مقایسه غربالگری MRI با ماموگرافی در زنان دارای سابقه فامیلی ابتلا به سرطان پستان انجام شد. تعداد سرطان‎های پستان در هر 1000 غربالگری به طور معناداری در گروه MRI بالاتر بود. با این حال این آمار در بروز سرطان پستان تاثیر به سزایی نداشت. متوسط سایز تومور سرطان‎های پستان مهاجم در گروه MRI نسبت به گروه ماموگرافی،کوچکتر بود. همچنین در گروه MRI سرطانهایی که از تهاجم کمتری برخوردار بودند، درگیری غدد لنفاوی را به نسبت گروه ماموگرافی، مثبت‌تر نشان دادند. به منظور دستیابی به پروتوکل غربالگری اثر بخش در درازمدت، نتایج ما اینطور به دست آمد : غربالگری MRI  به تعداد پایین‎تری از سرطان‎های پیشرفته و دارای درگیری غدد لنفاوی منجر شد بنابراین تشخیص استیج تومور و موقعیت غدد به طور واضحی در گروه MRI مطلوب‌تر است. غربالگری MRI ممکن است در مقایسه با غربالگری ماموگرامی به کاهش چشمگیری در میزان مرگ و میر منجر شود. با این حال، پروتوکل MRI دارای معایبی نیز هست. در واقع تعداد نتایج مثبت کاذب در آن بیشتر و از اختصاصیت کمتری برخوردار است. فراوانی نتایج مثبت کاذب اغلب به شرکت کنندگان جوان‎تر مربوط می‎شد در صورتیکه فراوانی این نتایج در زنان 50 ساله یا مسن‌تر کاهش می‌یافت. همچنین این فراوانی در نتایج مثبت کاذب با تراکم بافت پستان افزایش می‌یابد و حتی ممکن است به شناسایی تومور در مراحل اولیه منجر شود. یکی از اثرات جانبی ناخواسته غربالگری MRI رسوب مقدار کمی از گادولینیوم موجود در ماده حاجب تصویربرداری در مغز و سایر بافت‏هاست. اگرچه هیچ تاثیرات مضری با محصولات ماکروسیکلیک گادولینیوم در این 12 بیمارستان دیده نشده است. محدودیتهای مطالعه یکی از محدودیتهای این مطالعه تعداد پایین سرطانهای طبقه بندی شده بر اساس سن یا دانسیته بود. زیرا مطالعه بر روی نشان دادن تفاوتهای سایز تومور بین دو گروه غربالگری تمرکز کرده بود. در نتیجه، کاهش واضحی در حساسیت تشخیصی با افزایش دانسیته پستان دیده نشد در صورتیکه این وابستگی را مطالعات قبلی تایید کرده بودند. محدودیت دیگر، غربالگری‌های قبلی بود که ممکن بود در بروز سرطان تاثیرگذار بوده باشند هرچند که تعداد MRI های غربالگری قبلی در هر دو گروه یکسان بود. البته تاثیر ماموگرافی‌های قبلی در مطالعات جمعیت بیشتر است زیرا تعداد ماموگرافی های بیشتری قبل از این غربالگری توسط بیماران انجام شده بود اگرچه که تعداد این غربالگری های قبلی تقریبا در هر دو گروه برابر بود. خوشبختانه این مطالعه به مدت 7 سال با میانگین 4.3 غرباگری برای هر فرد ادامه یافت. در طی این مدت مشخص شد که بالاترین نرخ بروز سرطان در گروه ماموگرافی در سال دوم بود و پس از آن در هر دو گروه کاهش بروز سرطان تقریبا برابر بود. این موضوع نشان می‏دهد که تاثیر غربالگری‌های قبلی بر روی مطالعه محدود بوده و بر روی محل اولیه تومور، سایز آن و موقعیت گره‌های لنفاوی اثر نمی‌گذارد. نتیجه گیری نهایی با توجه به مطالعه 7 ساله زنانی که دارای ریسک خانوادگی ابتلا به سرطان پستان بودند، ما نتیجه گرفتیم که غربالگری MRI نسبت به ماموگرافی، بهتر می‌تواند به تشخیص استیج تومور در زمان کشف سرطان پستان کمک کند و باعث کاهش بروز سرطان‎های پیشرفته گردد که در نتیجه منجر به کاهش نیاز به شیمی درمانی ادجونت و ریسک مرگ و میر ناشی از سرطان پستان می‌گردد. با این حال، غربالگری MRI ممکن است هزینه‌های بیشتری در مورد ایجاد نتایج مثبت کاذب به خصوص در پستان‎هایی که بافت متراکم دارند ایجاد نماید. با توجه به نتایج این مطالعه پیش بینی می‏‎شود معاینات بالینی در آینده حذف گردند و فراوانی ادغام MRI با ماموگرافی در آینده کاهش یابد.
نوشته های مرتبط
WeCreativez WhatsApp Support
مشاوره ما در خدمت شماست هم اکنون سئوال خود را از این طریق مطرح بفرمایید
👋 سلام می تونم کمکتون کنم؟